Profesor Madya Dr. Rashidi yang ku kenali

(Dari emel)

Tahniah atas perlantikan Professor Madya anda oleh Apex University USM.

Hatiku cukup gembira dengan berita perlantikan Dr. Rashidi ke Prof. Madya baru-baru ini. Maklumlah beliau adalah antara kawan baik aku semasa belajar di USM Kampus Cawangan Kesihatan (KCK) dulu (1990 - 1995).

Mula-mula berkawan dengan beliau semasa di KCK dah nampak bahawa beliau adalah seorang yang cergas, energetik, tak takut memberikan pandangan, mudah diajak berbincang malah mudah juga untuk 'diajak' bergurau. Beliau berkawan dengan semua orang, tak kira bangsa, tak kira 'klik'. Sebab itu dalam pertandingan jawatan untuk YDP Persatuan Sains Perubatan (PSP), pada tahun 1993, beliau berjaya menewaskan calon-calon yang lain.

Walaupun dalam kesibukan belajar, beliau juga melibatkan diri dengan Persatuan Seni Silat Cekak sehingga mendapat ijazah. Beliau cukup pandai membahagikan masa. Beliau bukan ulat buku, tetapi berjaya menguasai pelajaran, persatuan dan aktiviti ko-kurikulum yang tak wajib tetapi berdasarkan minat semata-mata. Barangkali itulah jati diri beliau yang membolehkan beliau terpilih untuk terus naik dalam bidang akademik ini.

Dalam KBI, beliau juga merupakan antara tonggak yang awal. Aku masih ingat pada awal tahun 1994 dulu apabila ramai kawan-kawan lain yang tidak sanggup untuk mewakili USM ke perhimpunan ISP di Bangi, beliau telah sanggup pergi bersama-samaku dengan menaiki sebuah kereta 'tua'ku bersama isteriku dan dua orang muslimat lagi. Selepas rehat di Genting Sempah, beliau telah menggantikanku memandu. Ketika itu hujan renyai-renyai. Jalan licin. Sebaik saja melepasi terowong di Lebuhraya Karak itu jalan curam. Papan tanda mengarahkan agar menggunakan gear rendah. Tapi aku lihat Dr. Rashidi memandu agak laju. Maklumlah beliau baru saja mendapat lesen memandu ketika itu. Kebetulan kenderaan cukup banyak. Jalan masih dua hala. Di hadapan kami pula sebuah lori yang dipandu perlahan ke arah yang sama. Dengan segera saya meminta beliau untuk memperlahankan kenderaan. Beliau menekan brek, tetapi kereta kami terus saja meluncur kehadapan hampir melanggar belakang lori tersebut. Beliau panik. Kamipun panik. Saya terpaksa membuat keputusan pantas dengan memaut stereng ke kiri untuk mengelak lori tersebut lalu ... DOOOM!!... kereta kami telah melanggar penghadang jalan dan berpusing 180 darjah! Kami kemalangan di tepi gaung yang kedalamannya kira-kira 200 meter itu! Namun, Alhamdulillah tiada kecederaan yang berlaku tetapi bahagian hadapan kereta kemek. Kedua-dua lampu masih berfungsi meskipun tidak menghala ke hadapan. Kami berhenti di Greenwood untuk membaiki sedikit-sebanyak kerosakan ala kadar dan meneruskan perjalanan ke Bangi.

Saya percaya beliau masih ingat peristiwa yang agak sukar untuk dilupakan ini.

Selepas grad, kami meneruskan haluan masing-masing. Kami bertemu dalam Hari Keluarga USL yang diadakan setahun sekali di Melawi, Bachok. Kadang-kadang kami bertemu juga di Kuala Terengganu semasa beliau posting di sana. Beliaupun suka juga buat locum. Maklumlah, ada masa... ada peluang... rezeki jangan ditolak... Masa tu gaji doktor tak seberapa berbanding hari ini. Hari ni, agak sukar doktor nak buat locum kerana gaji mereka dah mencukupi. Tahniah Kementerian Kesihatan atas keprihatinan anda kepada kawan-kawan semua.

Dr. Norrohimah bt. Sidek (kiri), isteri Prof. Madya Dr. Rashidi dan anaknya bersama Dr. Zaihan Salleh dan anak-anaknya semasa di Kuantan.

Dr. Rashidi telah berkahwin dengan Dr. Norrohimah melalui usaha UBM. Tetapi bila tarikh sebenar mereka berumahtangga aku tak pasti, sebab masa tu kami telah bekerja di tempat yang berlainan. Beliaupun tak menjemput aku. Tapi aku bersyukur juga kerana beliau telah berkahwin dengan idaman hati.

Baru-baru ini, setelah lebih lima tahun tidak bertemu, hanya bertemu dalam telefon dan kadangkala sms semasa hariraya, kami dapat bertemu di KKP 09 di De Rhu, Kuantan. Hajat hati aku nak berbual panjang dengan beliau, tetapi tak kesampaian kerana beliau jarang pula turun ke bawah dan bersama-sama kami bersukaneka dan bermain kolam. Cuma aku memang tahu akan adanya temuduga untuk jawatan itu. Dalam hati aku berdoa agar beliau berjaya.

Alhamdulillah beliau telah berjaya. Kejayaan itu tentunya amat menggembirakan kita semua. Ia menjadi pendorong kepada kawan-kawan dan para junior untuk terus melangkah dalam bidang akademik perubatan/kesihatan ini. Melihat kejayaan ini juga, untuk melepasi profesional exam (tahun 5) bagi adik-adik student menjadi semakin mudah. Kalau Dr. Rashidi yang hampir berusia 40 tahun itu masih berupaya untuk belajar dan membuat kajian-kajian, tentulah adik-adik yang baru berusia awal 20-an tidak menjadi masalah langsung untuk melakukan usaha yang lebih untuk berjaya.

Doaku, semoga kejayaan itu akan menjadikan beliau semakin tawadhuk dan dapat menyumbang tenaga dan idea untuk kepentingan ummah dan negara, melalui Papisma dan apa jua wadah yang ada.

Terharu Menghargai Sebuah Pertemuan

(Dari Emel)

Di kampus dahulu kami dari kumpulan yang berlainan. Kumpulan kami mempunyai pengikut sendiri. Kami menegakkan ideologi sendiri mengikut idealisme seorang mahasiswa yang perfectionist. Kami sering bertentangan dalam banyak isu kerana ideologi tadi. Dalam kumpulan itu, kami sedaya upaya mengembangkan kumpulan dengan berusaha memperbanyakkan ahli. Dalam usaha memperbanyakkan ahli itu, kami kadangkala terpaksa 'bermuqabalah' kerana berlakunya tarik-menarik ahli. Jika seorang ahli menyeberang, kami merasakan ia suatu kerugian yang besar kepada masa depan perjuangan.

Setiap sesi pengambilan mahasiswa baru yang akan diadakan pada bulan Mei atau Jun, kami menjadi begitu sibuk untuk menyambut pelajar-pelajar baru bagi memastikan adik-adik yang baru mendaftar dapat disambut sedemikian rupa dan seboleh mungkin melakukan follow-up untuk membawa mereka masuk menyertai kumpulan kami. Persiapan biasanya akan dilakukan sejak bermulanya pemilihan MPP kerana AJKO (Ahli Jawatankuasa Orientasi) adalah di bawah kendalian MPP (Majlis Perwakilan Pelajar). Jadi, pemilihan MPP akan jadi sengit dan panas. Alhamdulillah, biasanya kami sentiasa dapat menambah keahlian setiap tahun.

Selain itu, surau desasiswa akan menjadi tumpuan untuk melakukan aktiviti tafahum, ilmu dan memperkasakan ukhuwah ahli. Masing-masing kami akan menonjolkan 'calon-calon' imam yang merupakan imej kumpulan. Pendekata, apa saja method dan ruang yang ada akan kami gunakan untuk menjadikan kumpulan kami lebih prominent dan menjadi pilihan.

Pada pertengahan tahun 1994, saya memulakan satu 'gagasan' atas inisiatif sendiri dengan mendapat persetujuan dari sebahagian ahli Majlis Syura untuk membuat satu gabungan. Saya melihat 'pertentangan' kami selama ini hanya menyebabkan kami semakin jauh antara satu sama lain. Kami mempunyai kelebihan sendiri untuk kepentingan Islam. Mengapa tidak ianya digabungkan untuk kekuatan Islam di kampus? Akhirnya gagasan untuk bersama itu dipersetujui di peringkat kumpulan beliau juga. Tetapi hanya setakat pertemuan untuk beberapa aktiviti seperti riadah dan mengimarahkan surau (kebetulan kedua-duanya memang menjadi favourite kami kerana kamipun adalah football player untuk mewakili batch kami).

Di peringkat surau, beliau merupakan imam yang bagus. Saya suka dengan cara dan gaya bacaannya. Beliau juga seorang pentazkirah yang agak baik, dan tidak suka meleret-leret.

Dari sudut pelajaran tidak pernah kami lupakan. Kami sentiasa menjaga akademik meskipun aktiviti kami di kampus begitu sibuk kerana itu adalah kewajipan kami juga. Akhirnya, Alhamdulillah tahun kami itu iaitu batch ke-10 Medic USM (kalau tidak silap), telah berjaya lulus 100%!! Tidak ada yang gagal termasuklah seorang yang mempunyai penyakit psychiatric pada masa itu dan senior-senior yang repeat year.

Bulan Mei 1995, kami meninggalkan dunia kampus untuk membina kehidupan sendiri sebagai para doktor untuk berada di dalam medan sebenar kehidupan. Setelah tamat 3rd posting di Hospital Kota Bharu (kini HRPZ2) saya sambung lagi dalam bidang orthopedik dan district hospital di Kuala Berang. Sebelum membuka perniagaan sendiri menuruti sunnah Rasulullah SAW.

Pada Tahun 1998, suatu peristiwa besar yang melanda negara dengan pemecatan DSAI sebagai TPM atas tuduhan liwat yang tidak masuk akal. Di situ nama beliau kembali menerjah kotak ingatan kerana abang beliau terlibat secara langsung dengan DSAI dalam menggerakkan reformasi sebagai pendokong dan penyumbang dana di sebalik tabir. Siasah Allahyarham Dato' Fadzil Noor yang menubuhkan Gerak dengan menghimpunkan majoriti badan-badan NGO Islam dan seluruh NGO yang bersimpati dengan DSAI rupa-rupanya telah menyatukan wadah dan matlamat perjuangan kami yang dulunya begitu berbeza di kampus.

26 Julai 2008, kira-kira 13 tahun kami tidak bertemu, saya menerima satu panggilan dari nombor yang tiada dalam database telefon saya. Rupa-rupanya beliau yang berada di talian yang ketika itu dalam perjalanan dari Kuantan ke Kota Bharu untuk menghadiri mesyuarat di bidangnya (Pharmachology). Meskipun beliau terpaksa menempuh perjalanan yang 80km lebih jauh, beliau datang untuk menemui saya.

Dalam pertemuan itu, beliau menjadi orang yang jauh berbeza. Perbualan kami begitu senada dan penuh dengan titik persamaan. Beliau bercerita sejarah beliau yang panjang dalam era sebelum reformasi dan selepas reformasi. Beliau juga terlibat secara langsung mempertahankan DSAI kerana beliau ada bersama abang beliau ketika itu di rumah DSAI. Kemudian satu-persatu perniagaan yang beliau ceburi bersama abang beliau telah dianiaya oleh pihak pemerintah yang zalim. Sehingga itu semua menyedarkan beliau bahawa pemerintah hari ini adalah pemerintah yang penuh dengan kelemahan, kezaliman, korupsi dan ia perlu ditukar.

Nah! Itulah yang mengharukan hati saya. Semasa di kampus, inilah titik perbezaan yang tidak dapat mempertemukan kami. Tetapi, Alhamdulillah perubahan yang berlaku telah menyedarkan banyak pihak termasuk beliau. Itulah hidayah namanya.

Saya terfikir, betapa bertuahnya saya berada di dalam kumpulan ini. Sesungguhnya pertemuan dengan sahabat lama itu mengukuhkan lagi keyakinan bahawa perjuangan ini tepat dan benar serta wajib diteruskan melalui keupayaan yang ada demi untuk sebuah negara yang akan mendapat rahmat dan keampunan Allah...baldatun thoiyibatun wa robbun ghofuur..